słownik
Żywność Genetycznie Modyfikowana
Artykuł 3 Ustawy z dnia 22 czerwca 2001 roku o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. Nr 76 poz.811) dokładnie określa, czym jest GMO w świetle prawa. GMO to organizm inny niż organizm człowieka, w którym materiał genetyczny został zmieniony w sposób nie zachodzący w warunkach naturalnych wskutek krzyżowania lub naturalnej rekombinacji.
W latach 70. XX wieku zrodziła się inżynieria genetyczna - zaczęto ingerować w materiał genetyczny organizmów żywych i tym samym zmieniać ich właściwości dziedziczne. Pierwsze eksperymenty tego typu bazowały na genetycznej mutacji mikroorganizmów. Wkrótce podjęto kroki, aby tę wiedzę wykorzystać i prawnie usankcjonować. Ustalono, że manipulacja genami pozwala na rozmaite krzyżówki w obrębie gatunków zupełnie ze sobą niespokrewnionych. Badania przeprowadzane przez genetyków pozwoliły na wyodrębnienie genomu niosącego ze sobą wszelkie informacje genetyczne organizmu i zaszczepienie go lub połączenie z innym organizmem.
Warzywo korzeniowe zwane także wężymodrem. To warzywo sprawdza się w klimacie chłodnych lub umiarkowanym mimo, że pochodzi z południa Europy i z Bliskiego Wschodu. Jego cechą charakterystyczną jest brunatny, długi korzeń, który musi być obrany przed spożyciem, gdyż jego skórka jest niejadalna i lekko zdrewniała. Korzeń skorzonery można gotować, zapiekać, smażyć na głębokim tłuszczu lub podawać z sosami, na przykład beszamelowym. Zazwyczaj podaje się go z innymi warzywami korzeniowymi i jest ceniony za wartości odżywcze.
Produkowane jest z winogron czerwonych, nie obranych ze skórki. Dzięki długiemu procesowi fermentacji wino nabiera intensywnego ceglastego koloru. Wraz z procesem dojrzewania, czerwień wina staje się coraz bledsza. Przejrzałe wina czerwone mają barwę wyblakłej rdzy.
Znany był już w Starożytnym Egipcie i Rzymie. Obecnie popularny jest na całym świecie, a zwłaszcza w Europie, obu Amerykach oraz Afryce. Używa się go jako przyprawy. Ma aromatyczny zapach i lekko kwaskawy smak, dlatego doskonale pasuje do ryb. Siekany koperek stosuje się jako dodatek do młodych ziemniaków, dressingów, zup, sałatek, a także do kwaszenia ogórków.
(wł. parmigiano reggiano) Ser twardy pochodzący z centralnych Włoch z regionu Emilia-Romania. Z produkcji sera słyną takie miasta tego regionu jak Parma oraz Reggio Emilia. Jest to najbardziej znany włoski ser na świecie, wykorzystywany jako dodatek do wielu włoskich potraw. Najczęściej używany jest starty jako dodatek np. do spaghetti, zup, zapiekanek.
Jest to danie pochodzące z kuchni arabskiej, ale również bardzo popularne w kuchni żydowskiej. Są to małe kulki zrobione z masy z ugotowanej ciecierzycy lub grochu. Przeważnie podaje się je w chlebku pita. Do farszu przeznaczonego na kulki dodaje się przyprawy, pietruszkę, cebulę, a przed smażeniem można obtoczyć je w ziarnach sezamu. Często podaje się go jako przekąskę. Potrawa jest obecnie znana na całym świecie i istnieje wiele jej wersji. Powstała także wersja mięsna.
Ta nazwa dotyczy dwóch rodzajów wypieków. Najczęściej jednak odnosi się do małych babeczek wypiekanych w piecu, które rosną pod wpływem i ciepła i dodanego do nich proszku do pieczenia. Często dodaje sie do nich kawałki czekolady, bakalie lub owoce. Generalnie jest to ciastko wynalezione przez Amerykanów, ale stało sie również bardzo popularne w Wielkiej Brytanii. Do babeczek serwuje się gorące trunki np: kawę lub czekoladę.
Przyprawa wykorzystywana m.in w kuchni indyjskiej. Należy do rodziny imbirowatych. Są to zielone lub brązowe łupinki, które w środku mają małe ziarenka. Zaraz po szafranie, kardamon uważany jest za jedną z droższych przyparw. Stosuje się go również w przemyśle alkoholowym do przyprawiania wódek i likierów.
Tradycyjne danie z Piemontu. Danie przyrządzane z giczy cielęcej przeważnie podawanej z gotowanymi warzywami, porównywane do polskiej golonki.
Ser holenderski wytwarzany z mleka krowiego. Dojrzewa minimum 4 tygodnie - szybciej niż inne sery holenderskie. Ser ten ma dziury, które powstają w wyniku fermentacji oraz bardzo delikatną gładką skórkę. Ser jest woskowany, aby zabezpieczyć go dodatkowo przed zepsuciem. Porównywany jest do szwajcarskiego ementalera, ale jest tańszy i łatwiejszy w procesie produkcji. Jest nieco bardziej słodki i orzechowy w smaku niż ementaler.
